شنبه 13 فروردین‌ماه سال 1390

نسیم بهاری

وقفه های طولانی و ننوشتن در وبلاگ ، علاوه بر نفرت از این فیلترینگِ جهان شمول، قدری هم به دلیل دوری از ناله سرایی و زمزمه ی  خستگی،بیحوصلگی و ناامیدی  که روح حاکم بر بیشتر نوشته های شخصی  وبلاگهاست، رخ داده است و اکنون که با مهربانی این بهار،اندک شوری هست، بد ندیدم که از حال و هوای خوش روزگار هم بنویسم که همیشه ، همه چیز بد نیست.


نیمه های اسفند که پیش نمایشی از بهار به همراه دارد، یادآوری است برای نوکردن آنچه که یکسال به عادت ، فراموش شده اند یا در مرز کم توجهی قرارگرفته اند و تکانی بر اندام خسته ای که یکسال تمام ، به روزمرگّی گذرانده اند .

انجام تکلیف خانه تکانی و حضور دستمال سه گوش بر سر (کنایه از دقت و شدت در امر تکاندن خانه ) ، بی اغراق تنها وظیفه ایست که با میل کامل درونی و در نهایت دقت در ریزترین کارها ، انجام میشود و حتی غبار